در پی جهش ۱۰۰ درصدی قیمت در كمتر از ۲ ماه
خرید شیر نایلونی هم حساب و کتاب ماهانه می خواهد
به گزارش پول من، شیر نایلونی که سال ها بعنوان نماد لبنیات اقتصادی در سبد خانوار شناخته می شد، حالا با جهش قیمتی 100 درصدی در کمتر از دو ماه، به مرز 63 هزار تومان رسیده است؛ افزایشی که نه تنها مفهوم اقتصادی بودن را زیر سوال برده، بلکه مصرف یکی از پایه ای ترین اقلام غذایی را برای بعضی از خانواده ها به خریدی مشروط و وابسته به کالا برگ مبدل کرده است.
به گزارش پول من به نقل از ایسنا، شیر نایلونی زمانی فقط یک کالا نبود، نماد یک سیاست بود؛ نماد این ایده ساده و انسانی که «بچه ها باید شیر بخورند» و سلامت، قد کشیدن، استخوان های محکم و آینده روشن نباید به توان مالی خانواده وابسته باشد. بر این اساس سال ها شیرهای پاکتی و در سالیان اخیر نایلونی با برچسب «اقتصادی» وارد سبد مصرفی خانواده ها شدند، اما امروز همان شیر اقتصادی، به قیمت ۶۳ هزار تومان رسیده است.
برچسب قیمت روی شیر نایلونی ۸۰۰ گرمی، امروز، عدد ۶۳ هزار تومان را نشان می دهد؛ محصولی که حدود ۴۰ روز پیش با قیمت ۳۱ هزار تومان عرضه می شد؛ افزایشی نزدیک به ۱۰۰ درصد در بازه ای کوتاه برای کالایی که سال ها با عنوان «شیر یارانه ای» یا «شیر اقتصادی» شناخته می شد.
شیر نایلونی ۸۰۰ گرمی در عمل حدود سه لیوان شیر می دهد. برای یک خانواده سه نفره که مصرف روزانه شیر دارند، این یعنی تقریباا هر روز باید یک پاکت تهیه شود. با قیمت جدید اما هزینه ماهانه این یک قلم مصرفی می تواند به رقمی قابل توجه در سبد خانوار برسد؛ رقمی که برای خیلی از خانواده ها دیگر ساده و قابل چشم پوشی نیست.
این نوع شیر در مقایسه با نمونه های تتراپک و بطری، از نظر ماندگاری، پروسه حرارتی و حتی کیفیت چربی و طعم، در سطح پایین تری قرار می گیرد و همین مساله سبب شده بود همیشه با قیمت کمتری ارائه شود. قرار بود این محصول، گزینه جایگزین اقتصادی برای خانوارهای دهک های پایین باشد؛ انتخابی حداقلی اما در دسترس. اما افزایش اخیر قیمت، تعریف «اقتصادی بودن»این کالا را با پرسش مواجه کرده است.
وقتی شیر از خرید ثابت به خرید مشروط تبدیل می شود
افزایش قیمتها فقط در جدول هزینه ها معنا ندارد؛ اثر آنرا میتوان در فهرست خرید خانواده ها دید. مادر یک دانش آموز ابتدایی می گوید: « الان فقط برای تغذیه مدرسه پسرم شیر کوچک می خرم. قبلا شیر جزو خریدهای ثابت خانه بود، اما با این قیمت دیگر نمی توانیم هر روز بخریم. شاید هفته ای دو بار.»
بگفته او، شیری که زمانی یکی از اقلام ضروری خانه بود، حالا به کالایی تبدیل گشته که باید برای خریدش برنامه ریزی کنم.
کالابرگ؛ حمایت یا جبران؟
شیر نایلونی هم اکنون در چارچوب طرح کالا برگ عرضه می شود و قسمتی از هزینه لبنیات بوسیله اعتبار حمایتی پوشش داده می شود. به هر نفر ماهانه یک میلیون تومان اعتبار تعلق می گیرد. اما پرسش اینجاست: آیا این میزان اعتبار پاسخگوی تمامی اقلام اساسی یک خانوار است؟
اگر یک خانواده سه نفره فقط جهت شیر حدود یک میلیون و ۲۶۰ هزار تومان در ماه هزینه کند، چه میزان از اعتبار باقی می ماند تا سایر کالاهای اساسی مانند گوشت، مرغ، برنج یا روغن تامین شود؟ در چنین شرایطی این نگرانی مطرح می شود که قسمتی از اعتبار حمایتی در عمل صرف جبران افزایش قیمت یک یا دو قلم کالای پایه شود.
پیامدهای تغییر الگوی مصرف
کارشناسان حوزه تغذیه همیشه بر اهمیت مصرف منظم لبنیات، خصوصاً در بین کودکان، تأکید کرده اند. کاهش تدریجی مصرف این گروه غذایی شاید در کوتاه مدت محسوس نباشد، اما در طولانی مدت می تواند نتایج جدی برای سلامت عمومی بهمراه داشته باشد.
افزایش قیمت شیر نایلونی تنها یک تغییر عددی نیست؛ نشانه ای از فشاری است که به اقلام پایه ای سبد خانوار وارد می شود اقلامی که قرار بود مستقل از شرایط اقتصادی، در دسترس همه اقشار باقی بمانند. حالا پرسش این است؛ اگر خانواده ها برای خرید شیر اقتصادی هم وادار به برنامه ریزی و حذف سایر اقلام شوند، آیا هنوز میتوان آنرا بخشی ثابت از سبد روزانه دانست؟
شیر نایلونی هم اکنون در چارچوب طرح کالا برگ عرضه می شود و قسمتی از لبنیات خانواده بوسیله اعتبار حمایتی پوشش داده می شود. با این وجود، همین وابستگی به حمایت مستقیم دولتی، پرسشی جدی به وجود آورده است؛ اگر سقف اعتباری کالا برگ یک خانواده تکمیل و این محصول بدون این پشتیبانی از دسترس آنها بیرون برود، آیا بازهم میتوان آنرا شیر یارانه ای یا گزینه اقتصادی دانست؟
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
کامنت کاربران پول من در مورد این مطلب